Wet maatschappelijke ondersteuning

Inhoudsopgave
Wmo Special (2008)
Enquête NVN (2008)

Wmo Special (2008)
Sinds 1 januari 2007 is de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) van kracht. Het doel is zorgen dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig blijven en meedoen in de samenleving, al dan niet geholpen door vrienden, familie of bekenden. Alleen als dat laatste onvoldoende is, is vanuit de Wmo ondersteuning mogelijk. Anders gezegd: nog meer dan nu moeten mantelzorgers bijspringen.

De Wmo is dus ook een bezuiniging. Dit is een harde boodschap voor mensen die hulp nodig hebben. Voor de NVN is dit een reden om haar leden te adviseren kritisch te zijn, goed de mogelijkheden te onderzoeken en te zorgen voor wat u nodig heeft. Want in de toekomst zal er steeds meer naar de Wmo doorgeschoven worden en is het belangrijk dat u weet hoe u de weg naar de gemeente moet aanpakken.

Om die reden heeft de NVN een special geschreven over de Wet maatschappelijke ondersteuning. U kunt deze special hieronder downloaden. De tips die erin staan zijn nog steeds actueel maar houdt er wel rekening mee dat de inhoud van de Wmo zelf in beweging is.

 


Enquête NVN (2008)
Januari 2008 heeft de NVN aan de leden van het internetpanel een enquête uitgezet over knelpunten in de Wet maatschappelijke ondersteuning. Daarnaast is via Vice Versa en de website van de NVN een oproep gedaan tot beantwoording van de uitgezette enquête, in de hoop zoveel mogelijk respons te verkrijgen.

Er werden drie open vragen gesteld over knelpunten bij respectievelijk Hulp bij het huishouden, de individuele voorzieningen (vroeger Wvg) en de collectieve voorzieningen zoals maaltijdvoorzieningen, alarmering, praktische hulp, vrijwilligershulp, enzovoorts. We wilden weten aan welke voorzieningen nierpatiënten behoefte hebben, of er voorzieningen ontbreken, of nierpatiënten krijgen wat ze nodig hebben en of ze wel voldoende weten van het bestaan van deze voorzieningen.

De belangrijkste uitkomst van de enquête was dat nierpatiënten te weinig weten van de mogelijkheden van de Wmo en wat er te halen is. Ook werd gemeld dat de meeste nierpatiënten zich bewust zijn van de bureaucratie die hen te wachten staat en dat ze geen zin en ook geen energie hebben voor al het gedoe dat met de aanvragen samenhangt.

Dit is een belangrijke constatering. De bedoeling was de Wmo was dat er één loket voor álle vragen zou moeten komen. Dit zou het voor de burger eenvoudiger en duidelijker moeten maken. Maar de ervaring leert dat de meeste Nederlanders weinig gebruik maken van de Wmo. De regels rond de Wmo zijn niet eenvoudig en veel mensen zien door de bomen het bos niet meer. Ook nierpatiënten worden afgeschrikt en dat is jammer, omdat de vele mogelijkheden die de gemeente biedt ter ondersteuning ongebruikt blijven: niet alleen de Wmo voorzieningen, maar ook voorzieningen in het minimabeleid van de gemeente, zoals een U-pas (kortingspas), een tegemoetkoming in de kosten bij aanschaf van een computer, Bijzondere Bijstand (eenmalige uitkering voor noodzakelijke kosten), enzovoort.

U kunt de uitkomsten van de enquête hieronder downloaden: