Familiespaarpot


Translate
Select the tekst you want to translate and then choose ‘Translate’. You can choose to
listen or to read the translated text.

Gepubliceerd op 21 september 2022

Waar we steeds bang voor waren, gebeurde: Becky kreeg eind van de winter corona. Ze was dat weekend bij ons en op zondag voelde ze zich niet lekker. Samen reden we naar de teststraat. Bij haar was het raak, bij mij niet. Ik bracht haar thuis met een flinke tas boodschappen.

Diezelfde maandag belden haar huisarts en nefroloog met de vraag: ‘Hoe gaat het?’ Bijzonder attent en geruststellend. En tot onze opluchting viel het mee. Becky was twee weken flink verkouden, met veel hoesten en een energiedip. Dat was het.

Inmiddels blijft het mondkapje thuis, gaat Becky elke dag met de trein naar het werk en voelt ze zich prima. Het daten staat even ‘on hold’. Ze weet steeds beter wie bij haar past en wil aanhaken bij iemand bij wie ze zich direct goed voelt, die belangstelling toont en geduld met haar heeft.

Met haar achtergrond stort je je niet snel in een wild avontuur. Maar voorlopig heeft ze haar handen vol aan 32 uur werken, gezellige collega’s en uitgaan met dierbare vriendinnen. De kers op de taart is het vaste contract dat ze kreeg, met fatsoenlijk salaris.

Als gezin genieten we zoveel mogelijk van deze stabiele periode. Becky’s tweede donornier, van haar broer Felix, werkt alweer ruim dertien jaar. En brak zo het record van haar vaders donornier. Hopelijk kan de nier nog jaren mee. 

‘We hebben geen glazen bol om in de toekomst te kijken, maar met vertrouwen kom je een eind’

Apetrots zijn we dat we maar liefst twee nierdonoren in ons gezin hebben. Henk en Felix ervaren geen enkele belemmering van leven met één nier. Felix en zijn vrouw Lissy leven lekker hun leven: ze zetten begin dit jaar hun prachtige zoon Simon op de wereld.

Geruststellend is het dat er een ‘familiespaarpot’ is: ik geef Becky een nier als dat in de toekomst nodig is. Haar oudste broer Thomas wil ook een nier schenken. Dat kan bij ons allebei helaas niet rechtstreeks, maar cross-overdonatie, ook wel ruiltransplantatie genoemd, biedt mogelijkheden. En in geval van nood mag Becky zelfs een beroep doen op mijn twee zussen, haar tantes.

Zo gezond mogelijk leven, is alles wat ik hieraan kan bijdragen. Er is geen glazen bol om in de toekomst te kijken. Maar met vertrouwen kom je een eind.

Tot zover mijn laatste column. Het afgelopen jaar putte ik bij het schrijven uit mijn herinneringen. Dat was niet moeilijk: ons gezin heeft genoeg meegemaakt. Dank voor het lezen en jullie lieve reacties. Alle goeds!

Dit was de laatste column Gezinnig. Veel dank, Marja, voor je mooie en voor velen herkenbare verhalen!

Lees de eerdere columns Gezinnig