Van ondergewicht naar overgewicht? Stop!

Augustus 2017

Medicijnen zoals Prednison, daar begint het mee. Je houdt vocht vast en krijgt eetlust op de raarste tijden. Maar zonder die pillen maakt mijn nier rare sprongen, dus ik blijf ze slikken. Wel ben ik inmiddels 25 kilo aangekomen en flink klaar met mijn ‘eetprobleem’. Nee, ik ben nog niet dik. Maar er moet wel iets veranderen…

Na de niertransplantatie werd ik al gewaarschuwd: pas op met eten! Want voor je het weet, zit je vast in een (vr)eetpatroon, nu je je beter voelt. Ik was nogal aan de magere kant, dus sloeg ik dat advies in de wind. Ik moest toch aankomen. Dus ik bleef eten wat en wanneer ik wilde. Maar inmiddels kan dat niet meer. Sinds kort schrik ik van wat de weegschaal aangeeft. Als ik nu niet op gewicht blijf, heb ik straks zelfs overgewicht.

Als tiener was ik mager

Ik kan er niet goed bij hoe dit zover heeft kunnen komen. Als tiener was ik namelijk erg mager. Eten was een ramp. Ik had altijd heel snel een vol gevoel en kwam maar niet aan. Je kon mijn ribben tellen. Op een gegeven moment verloor ik ook mijn smaak en had ik het meestal koud.

Dus na de niertransplantatie verwelkomde ik mijn nieuwe eetlust. Het eten ging ook weer lekker smaken! Toen ik 10 kilo was aangekomen, kreeg ik complimenten. Mensen vonden dat ik er goed uitzag. Dat deed me goed. Na nog 10 kilo erbij kwamen de opmerkingen over een vollere toet en dikke bovenbenen. Maar erover klagen durfde ik niet, want mollig ben ik nog steeds niet. Dus wat zeur ik nou eigenlijk? Wel is inmiddels de inhoud van mijn hele kledingkast vervangen en ben ik allang over mijn ideale gewicht heen.

Zelfhulpmaatregelen

Wat nu? Een echt serieus plan van aanpak heb ik nog niet, ik ontdek steeds weer nieuwe websites die alleen maar over ‘afvallen’ gaan. Toch heb ik al een paar zelfhulpmaatregelen doorgevoerd. Zo was ik er goed in altijd net voor het eten nog boodschappen te gaan halen. Met een hongerige maag is het wel erg lastig om langs de chocolade en chips te lopen. Dus… voortaan ga ik pas na het eten naar de winkel.

Ook heb ik wel eens lekkere trek en ruk ik alle kastjes open op zoek naar wat dan ook. Geen voorraad meer aanleggen dus.

Daarnaast heb ik de koekjes ingeruild voor gezonde alternatieven. Mijn kalium is toch aan de lage kant, dus kom maar op met die tomaatjes!

Gouden tip: neem een hond!

Verder moet ik vaker van de bank af. Met eens per week sporten kom je er helaas niet. Mijn oplossing? Iedere dag tenminste een rondje wandelen. Tip: neem een hond. Voor mezelf werkt dit niet, want ik ben zo’n schijtluis die liever een blokje omloopt dan een hond tegenkomt. Bovendien ben ik allergisch voor honden. Maar voor u is zo’n viervoeter mogelijk een gouden tip. Weer of geen wind, je kunt je workout namelijk niet uitstellen als je hond nodig moet!

Bianka Holtermann een donornier van haar vader. Ze schrijft voor ons ledenblad Wisselwerking over de invloed van nierproblemen op haar dagelijks leven.